Oefenpakje

Vlak voor de verjaardag van haar dochter merkte mijn vriendin op dat deze sinds kort een echte turnster is.

Daardoor kwam ik op het lumineuze (…) idee om een turnpakje voor haar te maken.

In de stoffenzaak laaide mijn enthousiasme helemáál op, ik kocht een blauw fluweelachtige stof en een paillettenband. Een patroon had ik niet, enkel een voorbeeldexemplaar van mijn eigen meiden, hoe moeilijk kon het zijn…

Eenmaal aan de slag kwam ik er al snel achter dat je bij een turnpakje liever rek in de breedte hebt dan in de lengte en bleek de lap te kort.

Tegelijkertijd begon het tot mij door te dringen dat ik misschien iets te overmoedig was geweest, maar wat ik in de kop heb, heb ik zeker niet ergens anders…

En zo kwam het dat ik er na de vierde poging helemaal klaar mee was en besloot dat het goed GENOEG was, dan maar als oefenpakje voor thuis of voor in de verkleedkist (wat ik er overigens een keer niet bij vertelde).

Een oefenpakje was het in ieder geval voor mijzelf. Ik stak er veel van op en daarom besloot ik het ondanks het enigszins teleurstellende resultaat hier te delen. Het blog blijft waardevol voor mijzelf o.a. als soort aantekeningenboekje.

Waar ik een volgende keer op moet letten is in ieder geval:

  • rek in de breedte, ipv lengte
  • geen (of minder?) naadwaarde toevoegen als ik er een boord aan toevoeg.
  • het kruisgedeelte zo strak mogelijk langs de kant vastnaaien, anders zie je de naden terug aan de buitenkant.
  • Paillettenband naai je met de pailletten mee.

De stof die ik uiteindelijk gebruikte was overigens een 1 euro lap van de kringloop, een beetje een apart, gemêleerde, maar erg soepele stof.

Tot slot toch nog maar even een (vaag) fotootje…

2 (20)bl

 

Uniek naar de bieb!

Er moest ruimte komen in mijn stoffenkast en de meiden hadden een stevige tas nodig voor alle (school)bieb boeken dus deze drie boekentassen waren een win-win projectje.

7 (8)bl.JPG

Ik gebruikte er allerlei stukjes stof voor die al jaren ongebruikt in mijn kast lagen waardoor het zeer unieke maar praktische exemplaren zijn geworden.

7 (13)

Met bibliotheekpas vakje en al!

7 (17)

Rock ’n Roll

2 (143)bl

Alhoewel ik mij flink uit zou kunnen leven met mijn meidenkwartet houd ik er helemaal niet van om hen in gelijke kleren te steken.

Ik denk omdat ik juist zo geniet van de onderlinge verschillen, de eigen karakters, al hoe jong ze ook zijn.

Maar goed, vorige week maakte ik een tule-rokje voor de één en toen (u raad het al) wilden de andere meiden (nou ja, degene die kunnen praten) précies zo’n zelfde.

Na enige overredingskracht (zou een moeder ooit zonder kunnen?) is het toch gelukt om ze alledrie gelukkig te maken met een uniek exemplaar die ook nog eens omkeerbaar is. Het tule kan zowel onder als boven de rok gedragen worden.

2 (167)b

2 (153)1

Ik maakte ze op dezelfde wijze zoals ik er al eens één voor mijzelf maakte, maar dan met minder tule: een cirkelrok van stof en drie van tule, samengebracht door het tailleband met elastiek. ‘Deftig’ aangebracht zoals mme ZsaZsa dat in haar boek zegt en daardoor dus omkeerbaar!

2 (142)
Bandje van de kringloop (evenals het elastiek)

2 (185)

2 (98)

Dansen maar!

Cardboard + tape = fun!

Begin dit jaar kreeg ik een superleuke opdracht waar ik nog steeds niet veel over kan zeggen, maar waar veel karton en duct-tape aan te pas kwam.

De mogelijkheden!

Helemaal geïnspireerd maakte ik dit huisje voor de beer van Ida:

1 (54)

Dat wilden de oudste meiden ook!

9 (30)

Het is inmiddels al een paar weken geleden en er wordt nog dagelijks mee gespeeld, het is soms zo eenvoudig!

We(g/)bwinkel?

Nadat wij ruim een jaar geleden in ons nieuwe huis zijn getrokken verkeerd mijn webwinkel in een soort van sluimertoestand.

Ik heb vrijwel niets meer ingekocht, verkoop stilletjes de bestaande voorraden en de tijd die ik er wel in steek besteed ik voornamelijk aan het maken van opdrachten. De slingers en de stempels.

Belangrijkste oorzaak is toch wel gebrek aan tijd (wie kent het niet). De tijd die ik kan besteden aan opdrachten steel ik altijd al van andere bezigheden zoals (je raad het al) mijn huishouden.

Toch speelt er nog iets anders. Er wringt iets. Ik heb geen goed gevoel (understatement!) bij de consumptie- en wegwerpmaatschappij waarin wij leven. Vanuit dat oogpunt is het hebben van een webwinkel niet erg logisch. Ik wil mensen helemaal niet met nog meer spullen opzadelen, of marketingtips krijgen om mensen dingen aan te smeren.

Soms kan ik het voor mijzelf goed praten, andere keren totaal niet. Het is een langslepend innerlijk conflict aan het worden waar ik NU een einde aan wil gaan maken.

Onlangs volgde ik de serie ‘De prijsvechter’ op NPO.

Gek genoeg inspireerden juist die confronterende opnames mij om verder te gaan.

Misschien nog wel gekker is dat ik daarvoor eerst pakketjes ga maken met spulletjes om voor kleine prijsjes van de hand te doen!

Hoe dan ook: ik ga doorrr!

En hou jullie op de hoogte, one step at a time!

readkapkekleurpng